Wij moeders kijken altijd terug!
Als je kind jarig is denk je terug aan je bevalling, aan het eerste moment dat je je baby vasthoudt, aan de eerste dagen, aan hoe lief, hoe mooi, hoe heerlijk het is dat je kindje er is. Dit is voor ons een moment om terug te kijken, dat is mooi!
Ik wil niet zeggen dat alleen wij moeders dit doen, nee, helemaal niet maar het schept nu wel even een band, want het is zo.
Deze week is voor mij een heftige week. Een week waarin ik gewoon een blessure op kan lopen. Klinkt misschien gek maar omdat ik spanning in mijn lijf heb, denk ik vaak, Bar, pas op, loop niet te lang en/of te snel want je bent gespannen en die blessure heb je zo. Dus voor mij deze week een rustige week..
Hoezo dan denk je misschien …
Vorig jaar in deze week zat ik in een roller coster wat betreft verdriet, onmacht, ellende, angst, onrecht …. Mijn vader van 66 jaar had te horen gekregen dat hij een hersentumor had. Zijn prognose was 3 maanden maar daar wilde mijn vader niet op wachten en zeker niet mee leven. Hij koos voor euthanasie en dat kreeg hij … voor mij iets te snel.
Volgende week, 19 februari, is het een jaar geleden dat ik mijn vader heb zien sterven. Dit wens ik niemand toe, dat voorop gesteld. Wel wil ik zeggen dat ik ‘blij’ was dat ik mijn vader heb zien aftakelen .. gek he! Iets wat je niet kan zien, die verrekte tumor, en toch zo ongeneeslijk als wat is, dan moet je op een andere manier ‘bewijs’ krijgen als mens/dochter/kind. Dat heb ik gekregen. Je moet een manier vinden om het te kunnen verwerken.
Waarom schrijf ik dit blog?
Een negatieve ervaring kan omgezet worden in iets positiefs of in ieder geval iets waar je begrip voor kan krijgen. Dit kan even duren maar op een gegeven moment komt het. Dit is een proces waar je in zit en dat kan tijd nodig hebben. Deze tijd moet je hebben genomen om het te kunnen ‘accepteren’.
Wat ik je wil meegeven in de sport is dat het ook wel eens zwaar tegen kan zitten. Als je lange tijd geblesseerd bent geweest en je daar op terug kan kijken, dan zie je het anders dan toen je er midden in zat. Totaal geen mooi terugkijk-moment maar je groeit er van en kan het accepteren en dat is MOOI!
Terugkijken is goed!