Geen probleem! Af en toe ben ik alleen met mijn kinderen. Dat kan zijn voor een paar dagen of een week. Zoals nu een paar dagen naar de USA, dan run ik zonder problemen de toko hier. Maar wat me wel opvalt is dat als deze situatie zich voordoet, dat ik veel vooruit aan het denken ben en nog meer aan het plannen ben dan normaal. Je moet wel!
Een op de veel is alleenstaande ouder. Dat wil zeggen dat er veel Hardloopmoeders zijn die alleenstaande moeder zijn en dus veel zelf moeten regelen en timen. Ik sta daar niet zo vaak bij stil….maar tijdens dit soort dagen des te meer.
Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders en zie, zeker nu ik zelf kinderen heb, dat het een hele organisatie is als je er alleen voor staat. Niet dat dat erg hoeft te zijn maar er zijn soms lastige situaties te bedenken. Hoe organiseer je een aantal dingen als je in een spagaat zit met bijvoorbeeld de afspraken die je kinderen hebben of naar de trainingen moeten, je werkafspraken die gewoon doorgaan, de tijd die je af en toe voor jezelf wilt inplannen door bijvoorbeeld met vriendinnen af te spreken of als je even je hardloopschoenen aan wilt trekken voor een rondje??
In zo’n week bijvoorbeeld breng ik mijn kinderen naar school in mijn hardloopkleding en ga daarna direct maar even een lange ronde lopen. Dan heb ik dat ten minste gehad voor de week. Ik zie het van het weekend er namelijk niet van komen en voor volgende week kan ik dan nog een paar korte rondjes inplannen….als er niks tussen komt. Dus, dat is ingepland en staat wat mij betreft vast! Goed toch!
Aan deze situatie zit voor mij ook zeker een mooie kant, even alleen zijn met mijn kinderen. Ik voel dat het een vorm van Quality Time is. Mijn zoon voelt zich even de man des huizes en mijn dochter is nog aanhankelijker dan ze al was. Allebei heerlijk. Ik geniet daar enorm van en heb de rest er dan ook zeker voor over. Het voelt goed!
En toch wil ik nog even zeggen dat ik respect en bewondering heb voor alle alleenstaande ouders, in dit geval dan natuurlijk voor jullie Hardloopmoeders! Jullie boksen het toch maar altijd weer voor elkaar!