Laat me niet schrikken!

relaxOh, heerlijk op zondagochtend na het gezellige ontbijt met het gezin even een moment voor mijzelf en dus een rondje hardlopen. Natuurijk doe ik dat pas als mijn eten ietwat gezakt is zodat ik geen last krijg tijdens het lopen.

Na een minuut of 15 zit ik lekker in een tempo wat ik lange tijd kan kan houden. Ik ben van plan om een uur te gaan lopen. Op zondag doe ik vaak mijn lange duurloop omdat ik er dan het meeste tijd voor heb en dus een goede planning is voor de hele week.

Ik loop altijd aan de linker kant van de weg zodat ik mijn tegenliggers goed kan zien. Vooral fietsers zijn belangrijk. Ik heb altijd even oogcontact met ze zodat ik er zeker van ben dat ze mij hebben gezien. Ook de snelle fietsers waaronder de racefietsers geef ik een knikje dat ik blij ben dat ze aan de kant gaan, vooral als het groepjes zijn, en die zijn er veel op de zondag.

Maar toch blijf ik het gek vinden. Hoe werkt het toch in het hoofd van een racefietser? Waarom komen ze van achter altijd dicht langs mij voorbij terwijl er zo veel ruimte is?

Is het de aantrekkingskracht die ze voelen (;-)), is het omdat ik toevallig op een fietspad loop en zij vinden dat het hun pad is, is het om te laten zien dat ze een mooie fiets hebben, is het om te jennen of omdat ze gewoon niet nadenken? Dat laatste is in ieder geval zo. Mensen die rakelings langs een hardloper fietsen, beseffen niet dat je als hardloper enorm kan schrikken.

Je bent met je sport bezig, het is meestal een grote inspanning die je op dat moment levert en dus ben je geconcentreerd of in ieder geval in gedachte.

Als er dan iemand van achter zo dicht langs je komt, schrik je je werkelijk waar rot. En dat is zo vervelend. Het kan zelfs gebeuren dat het er in schiet, van de spanning die je op je lijf krijgt van de schrik.

Dus, lieve racefietsers, probeer toch echt een beetje ruimte te houden tussen ons hardlopers en jullie zelf. Het fietspad zal zeker voor fietsers bedoelt zijn maar als je toch ziet hoeveel mensen er bij mij over de mooie dijk langs het water wandelen, dan is het toch meer dan normaal om de voetganger/hardloper/niet-fietser ook een beetje ruimte te geven. Wij hoeven niet meer in de stress te schieten dat er weer iemand van achter als een mafkees voorbij komt racen én jullie krijgen niet de onaardige woorden naar je hoofd. Want tja, die krijg je helaas wel van mij omdat ik me dan hardop (lees schreeuw) afvraag waarom je dit doet.

Alvast dank namens mij en denk ook heel veel andere hardlopers.

Barbara