Deze zin zie ik vaak voorbij komen in blogs, in posts op Facebook en Twitter, mooi is dat. Want daarna volgt er bijna altijd wel een tekst dat deze Hardloopmoeder het TOCH doet: hardlopen.
Wat is dat toch? Velen van ons zijn misschien zo begonnen met hardlopen. Hoe komt dat dan tot stand? Word je geïnspireerd door vriendinnen, door je partner of misschien wel door andere moeders van jullie sportende kinderen?
Mijn verhaal is heel simpel. Ik was een beetje lui, had wel wat aan sport gedaan. Je kent het wel, een jaar getennist, een paar jaar op hockey gezeten en tijdens mijn studententijd ook in een gaaf damesteam bij Amsterdam gehockeyd maar tja dan gaat het niet zo zeer om de sport maar meer om de feestjes en dus de gezelligheid. Ook niet onbelangrijk maar om het nu echt fanatiek sporten te noemen, nee dat was het op dat moment niet.
Toen ik mijn man leerde kennen ben ik fanatiek geworden, in de sport in zijn algemeen en hardlopen in het bijzonder! Ik ben zo blij dat ik hem heb gevonden … hahah in meerdere opzichten natuurlijk ;-).
Hij heeft mij laten inzien wat sport met je kan doen. Hij heeft mij laten voelen wat afzien is tijdens je sport. In de goede zin van het woord natuurlijk. Als je een berg moet opfietsen en het is loeizwaar maar je heb je doel op die top gefocust dan wil je niet afstappen. In het hardlopen kwam dat ook langzaam op gang. Ik ging doelen stellen. Eerst een korte afstand en ging ik meer op tijd dan op afstand lopen. Daarna ging het naar een mooie afstand en vervolgens natuurlijk je PR’s lopen. Tja, nu sta ik zondag weer aan de start van een halve marathon …
Alles heeft te maken met je MINDSET ! Wil jij iets bereiken dan ga je er voor, ook in het gewone leven. Je drive is groot, je wilt iets bereiken, die mindset is hierin zo belangrijk, je hebt het nodig. Heb je die niet, dan kan het zwaar voor je worden om je doel te halen. Als jij gaat voor je doel, is jouw Mindset onmisbaar … . Het voelt goed, het is zo mooi en zo waar!
