‘Jeetje, ga je al weer hardlopen’? Dat wordt mij wel eens gevraagd…. Soms word ik er wel door geraakt en ga ik bij mezelf afvragen of dat ook echt klopt: alweer??
Eigenlijk word ik er dan een beetje onzeker van. Geef ik te weinig aandacht aan mijn kinderen, aan mijn man of familie? Of had ik meer in het huishouden moeten doen op de momenten dat ik aan het hardlopen was?
Maar als ik dat allemaal even de revue laat passeren, in mijn hoofd, valt het best mee. Ik geef genoeg aandacht aan mijn kinderen. Ik moet je zeggen dat ik dat ook wel heel erg belangrijk vind. Mijn zoon gaat in augustus al naar de middelbare school en ik merk nu dat het wel erg snel is gegaan allemaal. Jeetje, wat vliegt de tijd….en nu lijk ik wel een oude vrouw die dat zegt en denkt 😉 Maar, helaas is het wel waar …Het gaat snel en daarom geniet ik zo van ze. Nou goed, genoeg aandacht aan mijn kinderen geef ik dus. De andere mensen en zaken vind ik ook belangrijk maar hardlopen ook. En ja, soms kies ik wel voor hardlopen en niet voor die andere ‘zaken’. En waarom, omdat ik weet dat het me goed doet, beter dan wat ook!! En dan is de keus vaak makkelijk gemaakt.
Om het voor elkaar te krijgen zodat we elke avond wel gewoon lekker en gezond eten, dat ik de kinderen kan ophalen uit school, dat mijn kinderen niet mis grijpen naar hun sportkleding die nog in de wasmand ligt en dat mijn man ook schone sokken kan pakken, plan ik mijn trainingen hier omheen. Dat gaat prima. Soms gaat dat wel ten koste van andere leuke dingen die ik zou willen doen maar tja, die beslissing neem ik zelf.
Het belangrijkste voor mij is dat ik lekker in mijn vel zit en dan maak je die keus gemakkelijk. Trouwens, dan is het eigenlijk geen keus die ik hoeft te maken: ik ga hardlopen punt! En wat misschien het belangrijkste voor mijn omgeving is: na een run ben ik ‘weer’ helemaal te genieten!! Herkenbaar toch?! Heerlijk!
heel herkenbaar! zeker het stukje “nu een run ben ik weer helemaal te genieten”:)
Dit lijkt wel mijn verhaal
Ik moet me soms ook verantwoorden tegenover de buitenwereld.
Ik sport vaak en veel uren maar moet zelf alles in een kortere tijd organiseren.
Ik werk in de zorg en heb net als jij een gezin met alles wat daarbij komt kijken.
Ik kies idd zelf voor deze mij tijd!
En het voelt goed!
Ik kan niet meer zonder.
Heb er veel voor moeten doen en laten om te komen waar ik nu ben(-43 kg)
Ik laat dit fijne gevoel door niemand afpakken.
De enige verantwoordelijkheid is die van mijn gezondheid en van mijn gezinnetje.
Dus laat je niet ontmoedigen door die opmerkingen van anderen!
Heel herkenbaar.misschien zijn het die vragen die mensen je stellen of je ” alweer” gaat hardlopen, omdat ze stiekem beetje jaloers zijn dat je zo lekker bezig bent met sporten en tijd voor jezelf.
Helemaal mee eens! Ik denk ook dat die vraag vooral uit een soort van gevoel van spijt wordt gesteld. Spijt dat diegene die beslissing niet voor zichzelf kan of wil nemen. Ik hoef me niet te verantwoorden voor het feit dat ik ga hardlopen, want dat is goed voor mij. Daarom maak ik die keuze. Voor mijzelf en dus voor mijn gezin. En zij zijn trots op mij en voelen zich niet achtergesteld. Meestal niet dan, mijn puberdochter denkt soms heel anders over veel dingen
Zo herkenbaar! Maar hardlopen is echt een beetje tijd voor mezelf, die ik mezelf ook moet gunnen 🙂
Helemaal mee eens, Esther!
De vraag is: WIE vraagt dat aan je? Waarschijnlijk niet je gezin maar de mensen ‘om je heen’. Zij die zelf eigenlijk ook wel een uurtje (of meer 😉 voor zichzelf willen maar het op een of andere manier niet voor elkaar krijgen. Doe lekker je ding, ook als je niet rent vliegt de tijd met je kinderen. Net als ik ben je waarschijnlijk een veel leuker mens wanneer je rent (oooo, wat kan ik chagrijnig worden als het me niet lukt mijn rondje in te plannen of het noodgedwongen moet overslaan). Wees blij met de mensen om je heen die je je rondje wel gunnen en weten wat het met je doet. Niet twijfelen, keep on running!!