Oh, ken je dat… Je wilt heel graag even hardlopen maar eigenlijk ben je voor je ‘gevoel’ al een paar dagen te veel met jezelf bezig … in welke vorm dan ook. Maar als je niet even kan gaan hardlopen gaat het niet goed… 

Het gevoel dat je echt moet hardlopen omdat je je gewoon nu niet lekker in je vel voelt zitten en weet dat je na het hardlopen dat wel bent. Dat betekent dat je toch echt die hardloopschoenen aan moet trekken en gaan.

Oké, dan is die stap eindelijk gezet. Je hebt je hardloopkleding snel aangetrokken, ook je schoenen heb je aan en dan wil je gaan. Je geeft aan het thuisfront door dat je maar een klein rondje gaat lopen zodat je snel weer terug bent zodat je verder kan gaan met… nou, noem het maar, de was, strijken, kind (eren) overhoren, koken of ander huishouden.

Waarom doen we dat nou eigenlijk? Ik weet het niet maar ik voel op dit soort momenten een bepaalde druk. Dus dat ik eigenlijk niet kan lopen maar het zo nodig heb dat ik mezelf en mijn omgeving de uitleg geef dat ik na het hardlopen er gewoon weer ben. Met een gehaast gevoel heb ik alles aangetrokken en sprint ik dan toch de deur uit….

Die druk die ik voel, creëer ik volgens mij gewoon zelf en dat is soms best vervelend en eigenlijk helemaal niet nodig. Relaxt de deur uitgaan kan toch ook?

Het mooie is dat wanneer ik weer thuis ben, ik een totaal ander gevoel heb.  Soms zijn ze zelfs verbaasd dat ik er al weer ben! Ik ben relaxt en pak de dingen op die gedaan ‘moeten’ worden ….zonder enige druk en stress. Volgende keer doe ik ’t weer!

Het is zo mooi, hardlopen! 😉