Tijdens het hardlopen kan je aan van alles denken. Ik ben altijd super blij als ik wegdroom tijdens het lopen. Dit betekent dat het lekker gaat en dat ik ontspannen aan het lopen ben.
Afgelopen week was ik ook aan het trainen maar kreeg ik opeens een hele rare, eigenlijk wel bizarre gedachte. Ik twijfelde ook wel een beetje of ik hier een blog over moest gaan schrijven. Omdat deze gedachte de laatste dagen zo vaak terugkomt, heb ik besloten om het wel te doen.
Als je het te bizar vindt, mag je natuurlijk elk moment stoppen met lezen maar het is voor mij misschien ook een manier om het eea te verwerken, sorry daarvoor.
Velen van jullie weten dat ik in februari mijn vader, een week nadat hij de diagnose hersentumor heeft te horen gekregen, zien sterven. Mijn vader had een tumor die onbehandelbaar was en had nog maar kort te leven. Die week leken wel maanden, zo intensief, zo heftig en zo ontzettend verdrietig. Mijn vader was pas 66 jaar en omdat hij nog zo jong was, had ik ingecalculeerd dat hij mijn kinderen nog zou zien afstuderen en misschien ook nog wel overgrootvader zou worden. Helaas …
Mijn vader heeft zijn lichaam ter beschikking gesteld aan de wetenschap. Een mooi gebaar vanuit hem zodat er onderzoek gedaan kan worden of stomweg ‘geoefend’ kan worden in de snijzaal. Ja, dit klinkt kil maar zo kan het wel gaan.
Waar ik aan dacht tijdens het hardlopen was dat het nu 9 maanden geleden is en dat kan betekenen dat zijn lichaam nu ‘gebruikt’ mag worden. Dat is een hele gekke gedachte. Het is maar een lichaam, dat weet ik maar het was wel het lichaam van mijn pap!
Het liefst zou ik tegen alle studenten geneeskunde en artsen willen zeggen om voorzichtig met mijn vaders lichaam te zijn. Heb respect en geef aandacht aan alles wat je er mee doet.
Ik hoop dat zij er wat aan hebben, dat heeft mijn vader gewild en daar ben ik trots op!
Pfff, wat je allemaal wel niet kan denken tijdens een hardlooprondje …. Een ding weet ik in ieder geval wel, het kan helpen bij het verwerken, het op een rijtje zetten van intense gebeurtenissen. 