Is er wel eens een dag dat je niet aan hardlopen denkt? Of is het gewoon echt een onwijs heftige verslaving die niet meer af te kicken valt? Persoonlijk denk ik het laatste!
Natuurlijk is het voor mij misschien anders omdat ik blog, berichten post op Facebook en Twitter en probeer jullie van info te voorzien en dus elke dag er wel mee bezig ben, met hardlopen.
Maar ook het lopen an siech zit veel in mijn hoofd.
De ene keer denk ik “oh ja, dan en dan ga ik lopen. Komt dat goed uit met de kinderen? Ja, want dan gaat hij naar hockeytraining en zij gaat spelen bij een vriendinnetje”. Of als ik mijn dochter naar school heb gebracht, ga ik gelijk mijn rondje lopen. Dat laatste doe ik trouwens vanaf deze week weer, de scholen zijn namelijk maandag begonnen. Dat is zo fijn en het geeft je de rest van je dag een goed gevoel! Dus dames, als het kan, op je vrije dag, lekker in je hardloopkleding je kind(eren) naar school brengen en daarna gaan lopen. Voldoende tijd tussen het ontbijt en je hardlopen, dus geen probleem.
Maar ik dwaal af.
Dan denk ik ook vaak na over welke voeding goed is voor mijn lijf en wat ik voor en na mijn training ga eten. Ik wil het liefst gezond eten dus eet ik veel groente en niet al te veel vlees. De verzadigde vetten zijn niet al te best….
Maar mocht ik een keer zondigen of een paar wijntjes hebben gedronken, ook dan denk ik aan hardlopen. Want ik denk dan maar weer zo, ach dat loop ik er morgen wel weer af 😉
Ben ik geblesseerd dan is het echt heel erg. Oh, ik kan in eerste instantie niet goed naar hardlopers kijken op het moment dat mij net is verteld door mijn arts/fysio of mijzelf dat ik even niet mag lopen. Ik baal dan zo erg en soms neem ik het mezelf dan ook nog kwalijk dat ik het had kunnen voorkomen, geblesseerd raken. Had ik meer moeten rekken, betere warming-up moeten doen of minder vaak de lange afstanden lopen….? Dus ook die frustratie komt er bij en daar ben ik dan de hele dag mee bezig in mijn hoofd. De blessure voel je vaak ook de hele dag door dus is het ook bijna niet te voorkomen dat het uit je systeem is.
Het fijnste is natuurlijk om naar je training toe te leven. Vandaag heb ik bijvoorbeeld een grote ronde gelopen en dat zat al een paar dagen in mijn hoofd. Ik pas mijn voeding er op aan, ga op tijd slapen en op de trainingsdag zelf eet ik ook bewust. Ik heb er gewoon altijd zin in en leef er onwijs naar toe!
Dus tja, ik denk elke dag aan hardlopen en ik vind het geweldig!